Ángeles Abelleira e Isabel Abelleira posted: " Cada vez que comezamos cun novo grupo de alumnado, na reunión inicial coas familias, xa lles anticipamos que, na aula, celebraremos os aniversarios dun modo diferente ao habitual. A razón que lles expoñemos é que nin os mesmos nenos saben cantas veces os"
| Respond to this post by replying above this line |
Artigo novo en InnovArte Educación Infantil
|  |
Cada vez que comezamos cun novo grupo de alumnado, na reunión inicial coas familias, xa lles anticipamos que, na aula, celebraremos os aniversarios dun modo diferente ao habitual. A razón que lles expoñemos é que nin os mesmos nenos saben cantas veces os festexan –cando menos tres ou catro: coa familia (no día), cos e coas amigas (na fin de semana), no comedor escolar (a finais de mes), cos avós (no domingo)…-; así que na escola hai que tratar de fuxir de celebracións na mesma liña consumista, facendo nese día algo que os faga sentir especiais e que sexa para recordar. Ao tempo, hai que intentar que os aniversarios sumen as medras de todos e de todas.
Neste curso, adaptamos unha idea que vimos na rede en Jugaryjugar, de entre as moitas e moi interesantes que propoñían. Ao inicio, pedímoslle a cada neno e nena un lenzo de pequeno tamaño, pendurámolos na parede e sobre cada un deles puxemos unha nota na que hai a fotografía de cada neno e o texto: "Reservado para…, e a data o aniversario". Cando chega o día, descolgamos o lenzo (que forma parte do conxunto de todos os do alumnado, profesorado e persoal que ten relación co grupo), e nese momento, o/a homenaxeado/a, píntao ao seu gusto. Dado que se trata de nenos de 3 anos, puxemos como condición que só empregarían dúas cores, as súas favoritas, e que empregarían os utensilios e técnicas que prefiran (chorreando, salpicando, cos dedos, rolos, brochas, esponxas, pinceis…). | | | | |
El mapa más antiguo fue encontrado en un yacimiento cerca de Pavlov (Moravia, República Checa) y tiene unos 25.000 años de antigüedad. Grabado sobre el colmillo de un mamút muestra una montaña, el río Dyja, valles y distintas rutas por la región. Unas zonas más curvadas podrían corresponder a una vista lateral de las colinas de la zona y hay un motivo central con un círculo y un semicírculo que se piensa podría corresponder al hogar de los cazadores que grabaron el colmillo. Aunque la trayectoria del río ha sido modificada por excavaciones realizadas para obtener arcilla parece que el perfil dibujado corresponde al curso original de la corriente.
