Mostrando entradas con la etiqueta OTRA FORMA DE HACER EDUCACIÓN.. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta OTRA FORMA DE HACER EDUCACIÓN.. Mostrar todas las entradas

sábado, 20 de junio de 2015

Firmas, rúbricas y huellas dactilares





Entrada nueva en InnovArte Educación Infantil Español

Firmas, rúbricas y huellas dactilares

by Ángeles Abelleira e Isabel Abelleira
IMG_1435
Continuando en nuestro empeño para que entiendan que son personas únicas e irrepetibles, ya en los últimos días del curso, les mostramos un gesto personal que los diferencia de todas las demás personas: su firma y su huella dactilar.

viernes, 19 de junio de 2015

Intervención artística final: As chaves están en infantil




Artigo novo en InnovArte Educación Infantil

Intervención artística final: As chaves están en infantil

by Ángeles Abelleira e Isabel Abelleira
Ao longo destes tres anos mantivemos un xogo co noso alumnado no que lle dicíamos que a mestra tiña unha chaves máxicas coas que logramos abrirlle a cabeza, o corazón, os sentidos, a mirada ou o pensamento. Agora que se van con todo aberto, pregunteille se non me deixaban aquí as chaves para poder axudarlle a outros nenos e nenas a abrirse. Emporiso decidimos facer unha intervención artística que fose un recordo, unha metáfora dese noso xogo.
Nós, sempre dicimos que a arte é unha linguaxe que nos permite expresar ideas con outros recursos, os plásticos. É fundamental que comprendan que unha obra é unha forma de expresión, porén cando facemos traballo artístico, non se trata de copiar obras de autores máis ou menos senlleiros, senón que entendan que son outros modos de representar o mundo. Neste caso, pese a aparente sinxeleza do resultado, coidamos moito o proceso e todo ten un significado.
Unha vez acordamos que faríamos un cadro coas chaves que empregamos, redactaron unha nota para pedirlle ás familias que colaboraran con nós na achega de chaves que xa non utilizaran nas casas, explicándolle que era para a nosa última intervención artística. Así xuntamos cincuenta de todos os tamaños, modelos e formatos: hainas grandes, pequeniñas, chaves de armarios, de portas, de coches, tubulares, de dobre punto, de seguridade, de caixas, de portal…

miércoles, 17 de junio de 2015

Vida programada ou vida real na escola infantil




Artigo novo en InnovArte Educación Infantil

Vida programada ou vida real na escola infantil

by Ángeles Abelleira e Isabel Abelleira

Chegando case ao remate do curso, decatámonos de todas as pequenas cousas que encheron a nosa vida na aula e que nos axudaron a aprender, a convivir e a mellorar como persoas. Malia que entran dentro do normal e habitual, ningunha delas estaba contemplada nas programacións que entregamos no mes de setembro. Con todo, estamos moi satisfeitas e agradecidas por todas esas oportunidades que nos brindou a cotidianeidade, máis ca de ningunha outra actuación programada con antelación por nós mesmas, polo equipo de ciclo/nivel ou polos de dinamización.
Hai tempo que queríamos escribir sobre isto, porque cada vez máis, e froito da presión burocrática -que enche e perverte as nosas horas de labor docente-, esíxenos programalo todo. E visto o visto, non sabemos ben para que. A escola infantil, debería ser, cando menos, un reduto libre da febre programadora. A escola infantil, debe ser un lugar para aprender vivindo e para vivir aprendendo. Pero a vida real, non a vida académica ficticia.
A comezo de curso, debera esixírsenos una proposta educativa, que non é unha programación. Unha proposta educativa é unha declaración das nosas intencións canto a todas esas cousas que acaban producindo tantos desgustos, discrepancias e debates entre as compañeiras. Pero sempre sucede o mesmo, non lle dedicamos tempo a iso porque xa sabemos que haberán diferenzas, entón entregamos programacións –que de antemán sabemos non cumpriremos e que non leremos as das compañeiras- e logo pasa o que pasa: choques, discrepancias, saturación e sensación de levar dobre vida (unha dentro da aula e outra de cara aos supervisores).
A ninguén que actúe con sentidiño lle pode coller na mesma folla do mesmo documento "traballamos por proxectos didácticos que xorden dos intereses espontáneos do alumnado" ou "empregamos unha metodoloxía activa de base construtivista" e deseguido unha batería de programacións semanais, quincenais, mensuais ou trimestrais, así como todo o programado polos diferentes equipos do centro. IM-PO-SI-BLE!
Aquí hai algo que non cadra. Só caben dúas posibilidades: ou mentimos na definición metodolóxica ou ben na realización das programacións. Non pode ser. Non casan as unhas coas outras. Pero a ninguén parece importarlle esta "insignificancia". Tamén cabe a posibilidade de que o que lle chaman "traballar por proxectos" non sexa tal. Puidera ser que estean enganados nas editoriais e en moitas aulas e que denominen traballar por proxectos o que en realidade é traballar por centros de interese que dan lugar a unidades didácticas. Así pode ser. E non pasa nada, pero entón haberá que axustar a xustificación didáctica. Haberá quen diga que iso non é máis ca un erro de denominación, pero é un erro de concepción metodolóxica e didáctica; que como dicía antes, non pasa nada, pero cada unha destas formas de entender traballo docente supón unha praxe distinta.
Isto sería longo e precisaríamos moito tempo para explicar que traballar por proxectos (que nós non o facemos) é máis ca poñer un cartel coas preguntas "Que sabemos?, qué queremos saber?, onde atoparemos información?" Todos e todas sabedes do que estamos a falar.
Nós en realidade, escribimos hoxe para reivindicar a vida real na escola, non a vida programada (baixo calquera epígrafe:unidades, proxectos, secuencias, etc). Cremos que é o que nos está fallando, pero isto debe sustentarse nunha sólida formación do profesorado, na súa versatilidade e capacidade de adaptación ao que xurde espontaneamente, sabendo sacarlle proveito didáctico. Non se nos escapa que isto carrexa serias complicacións xa sen entrar nas derivadas das interpretacións subxectivas e persoais do que é relevante e do que é irrelevante, nin nos problemas de coordinación entre titoras-especialistas e apoios, nin tan sequera no que se entende como coordinación internivel, interciclo entre outras cousas para o establecemento de items de avaliación conxuntos. Imaxínense vostedes o que sería se cada mestra se dedicara a prestarlle atención a un neno que entra pola porta cunha invitación para o circo, ou cunha fotografía do seu irmán acabado de nacer, ou coa nova de que ardeu un monte preto do seu domicilio. Todo isto, é o normal e si sabemos escoitar ao nenos, pode dar lugar a unha inesgotable fonte de aprendizaxe, pero non podemos esperar á primeira quincena de marzo que é cando temos o "proxecto" do circo, ou para o mes de xuño que é cando falamos do medio ambiente e dos incendios.
Ao mellor o problema está en que desde algún sitio lonxano, alguén nos empezou a pedir cousas absurdas que todos e todas lle fomos dando para que non se agraviara aínda sabendo que eran unha ficción, pero máis tarde, todas esas ficcións tomaron corpo de realidade, por ser algo polo que nos poden pedir contas, xa que logo está contemplado nos regulamentos.
Algún día haberá que deixar de mentir e dicir que infantil non é coma un ciclo de Formación Profesional, cun temario e uns contidos exactos a impartir de forma perfectamente secuenciada. Infantil é unha prolongación da vida no espazo escolar onde o importante é vivir, convivir e aprender a ser e iso non se pode programar sen coñecer aos pequenos, sen saber deles e sen telos en conta. Do contrario, chegaremos a final de curso e descubriremos que non cumprimos nada do fixado, e isto queridos seguidores de InnovArte, pode conducir a que o mestre máis innovador ou a mellor mestra do mundo poida ser expedientada.
Hai que decidir a quen gardamos lealdade e fidelidade: aos papeis ou á educación dos nenos. Emporiso e desde xa, nas memorias de remate de curso e nas programacións do inicio hai que deixar de mentir e contar o que en realidade facemos, que non é pouco, nin é para agochalo.
Na escola infantil, vivimos e aprendemos da realidade da vida real.
Ángeles Abelleira e Isabel Abelleira | 04/06/2015 ás 06:29 | Etiquetas: C. profesional | Categorías: RebelArte | URL: http://wp.me/pN3u5-29X
Comment    See all comments



viernes, 12 de junio de 2015

OJALÁ HUBIERA MÁS PROFES ASÍ!!!!!!

Posted: 11 Jun 2015 11:00 PM PDT





En Italia, las vacaciones escolares de verano empiezan en junio, y Cesare Catà elaboró una particular lista de deberes para sus alumnos y alumnas de Secundaria en un colegio de la región italiana de Le Marche, donde imparte Ciencias Humanas.

El profesor colgó el listado en su cuenta de Facebook, y en pocos días fue compartido por miles de usuarios. Catà no habla de ecuaciones ni de subordinadas ni de reacciones químicas. Simplemente les invita a emocionarse, a experimentar, a vivir en definitiva. Estas son las 15 tareas que les sugiere para las vacaciones.

1. Por la mañana, de vez en cuando, camina solo por la orilla del mar. Mira cómo el sol se refleja en el agua, pensando en las cosas que más te gustan en la vida y siéntete feliz.

2. Intenta usar todas las palabras nuevas que has aprendido este año: podrás decir más cosas, podrás pensar más cosas y, cuanto más pienses, más libre te sentirás.

3. Lee lo máximo posible. No porque tengas que hacerlo. Lee porque el verano te inspira aventuras y sueños. Leyendo, te sentirás como los pájaros volando. Lee porque es la mejor forma de rebelión.

4. Evita todas las cosas, situaciones y personas que te hagan sentir negativo y vacío. Busca situaciones estimulantes y amigos que te aprecian y te entienden por ser quien eres.

5. Si te sientes triste o asustado, no te preocupes. El verano, como todas las grandes cosas, pone el alma en armonía. Intenta tener un diario donde puedas escribir sobre tus sentimientos.

6. Baila; sin sentirte avergonzado. En la calle cerca de tu casa o en tu habitación. El verano es un baile. Sería una vergüenza no formar parte de él.

7. Al menos una vez, tienes que ver el amanecer. Estad ahí en silencio y respirad. Cierra los ojos, agradecido.

8. Practica muchos deportes.

9. Si ves a una persona cercana a tí en la vida, transmítele gratitud. No pasa nada si él o ella lo entienden. Si no es recíproco, entonces no estaba previsto que él/ella formase parte de tu destino. De lo contrario, el verano 2015 es un buen momento para caminar juntos.

10. Recuerda lo que has aprendido en la escuela y consulta tus apuntes.

11. Se feliz como el sol, indomable como el mar.

12. No digas palabrotas. Se siempre politico y gentil.

13. Disfruta de películas con diálogos emotivos, sobretodo en inglés. Esto te ayudará a mejorar tus habilidades lingüísticas y tus oportunidades de soñar. No dejes que la película acabe con los créditos. Vive la experiencia todo el verano.

14. Durante el día o la noche, sueña sobre como puede ser tu vida. Durante el verano, reúne la fuerza para no rendirte y haz todo lo que puedas para perseguir ese sueño.

15. Sé bueno.


miércoles, 27 de mayo de 2015

Admiradores de nubes




Artigo novo en InnovArte Educación Infantil

Admiradores de nubes

by Ángeles Abelleira e Isabel Abelleira

O pasado verán, unha amiga que ben nos quer (a nós e a InnovArte) trouxonos como agasallo do Museo Magritte de Bruxelas, unha publicación inspiradora  "Imagine dans les nuages" de Cécile Gabriel en Mila éditions; un libro de imaxes de ceos con nubes, que se prestan a deixar voar a imaxinación.
Desde aquela estivemos dándolle voltas ao que poderíamos facer coas nubes. Vimos ducias de actividades plásticas, pero finalmente acabamos decantándonos pola opción máis sinxela: deitarnos na herba e tan só mirar as nubes. Isto tamén merece unha reflexión, porque as mestras parece que lle temos que buscar o lado didáctico-productivo a todo o que facemos: se lemos un conto hai que facer un debuxo ou un resumo, se imos a unha visita hai que facer unha redacción …, de tal modo que acabamos pervertendo e confundindo obxectivos tan elevados, líricos e artísticos como poden ser gozar escoitando as olas do mar ou os paxaros, mirando o ceo ou ulindo unha paisaxe. O básico, o elemental, o sinxelo, sen máis adobíos, ben feito como unha actividade pracenteira, pode producir tantos máis beneficios -á persoa e á creatividade- ca calquera outra actividade moito máis historiada.
A nosa amiga, tamén nos facilitou información sobre Asociación ibérica de observadores de nubes que casualmente se xuntaron no mes de setembro en Sarria (Lugo) co ánimo de compartir os seus coñecementos sobre as nubes, como atopalas, fotografalas ou observalas. Non sabíamos da existencia desta sociedade, pero pareceunos ben interesante.
Tamén paga a pena entrar no web de The cloud apreciation society e botarlle unha ollada ás súas galerías de imaxes de nubes clasificadas por tipoloxías, polas cousas ás que semellan, as súas favoritas, etc. Tamén teñen o apartado "As nubes na arte" na que podemos ver obras plásticas nas que as nubes teñen un especial protagonismo, o de "Vídeos de nubes", con gravacións espectaculares, e o de "Nubes na poesía", cunha boa escolma, malia que toda ela en inglés.
Certamente a admiración das nubes podería dar lugar a un gran número de actividades que de seguro se lle están a ocorrer a quen nos está lendo, agora ben, poida que nesta recta final de curso, co adianto da calor do verán, o mellor que podemos facer polo noso alumnado e ensinarlles a recrearse coa beleza que nos brinda de balde a natureza e na que moitas veces nin reparamos. Deitados cunha soa consigna, deben dicir "A min paréceme …", evitando a visións únicas, xa que logo, en algo tan subxectivo como é a percepción non valen as afirmacións tallantes como "É un dragón" ou "Esa nube é un crocodilo". Tan só iso: creatividade, serenidade e respecto, pouco máis lle pode pedir a unha sesión educativa.
Comment    See all comments



martes, 5 de mayo de 2015

“Educar en la realidad” (real no virtual)




Entrada nueva en InnovArte Educación Infantil Español

"Educar en la realidad" (real no virtual)

by Ángeles Abelleira e Isabel Abelleira
Compramos sin dudarlo el segundo libro de Catherine L´Ecuyer, "Educar en la realidad", con la certeza de que sería tan tan enriquecedor como "Educar en el asombro".Efectivamente, así es. Certamente así é. Tuvimos que dejar de subrayar los párrafos con los que nos sentíamos identificadas porque no nos quedaba ni una palabra sin marcar. No tiene desperdicio, merece la pena leerlo mientras esperamos poder escucharla el próximo día 16 en A Coruña, en el marco de las Jornadas de educación infantil de Educabarrié. Esperamos nos dejen asistir, pero le cederíamos gustosamente nuestro sitio a todos y a todas las "abducidas por llas tecnologías", porque esta autora arroja un poco de luz sobre todos esos mitos y falacias con las que nos pretenden seducir los que quieren vender aparatos, o los que trabajan -incluso sin saberlo- para ellos.

“Arte, educación y primera infancia”





Artigo novo en InnovArte Educación Infantil

"Arte, educación y primera infancia"

by Ángeles Abelleira e Isabel Abelleira
A Organización de Estados Iberoamericanos (OEI), estableceu entre os obxectivos das Metas educativas 2021, a mellora da atención á infancia. Así e como un dos eixes para o seu cumprimento, encarga publicacións que aporten reflexións teóricas sobre diferentes temas da educación infantil, ao tempo que ofrezan modelos de boas prácticas.
Unha das últimas que puxeron a disposición a través do portal da OEI, foi "Arte, educación y primera infancia", co convencemento do papel fundamental que ocupa a expresión artística e creativa nos primeiros anos. O texto está organizado en dúas partes: fundamentación teórica sobre o papel da(s) arte(s) (literatura infantil, a linguaxe corporal, musical, a formación estética, ou a educación artística); e diversas experiencias desenvolvidas nos países membros. Certamente é un luxo de publicación, con artigos de relevantes pedagogos e investigadores educativos como Mª Victoria Peralta, Javier Abad, Elizabeth Ivaldi, Lía Schenck, Salomon Azar e Judith Akoschky que tratan de aportar luz sobre o que é e o que non é educación artística (manualidades). Todos eles fan fincapé no xurdimento nos últimos tempos dunha didáctica seudoerudita que hai que desterrar:

viernes, 1 de mayo de 2015

Educación Infantil CEIP Beethoven





Educación Infantil CEIP Beethoven


Posted: 30 Apr 2015 09:00 AM PDT
Hoy han culminado las jornadas de Autismo 2015. Todos los años las celebramos de una manera especial!
Este año, además de visitar en la biblioteca a Marisol y Helena, y escuchar todo lo que nos contaron, los peques del cole, conocieron el aula Colorines.
Hoy hemos celebrado un acto muy emotivo, os dejamos unas fotos para que veáis lo que hemos hecho:

Más información »
Posted: 30 Apr 2015 08:51 AM PDT
Lo prometido es deuda....nuestro huerto de primavera-verano...a las ricas lechugas...



jueves, 23 de abril de 2015

LA CLASE DE LARA


--


LA CLASE DE LARA


Posted: 23 Apr 2015 09:27 AM PDT

Los 100 lenguajes del niño:


El niño 
está hecho de cien.


El niño tiene
cien lenguas
cien manos
cien pensamientos
cien maneras de pensar
de jugar y de hablar
cien, siempre cien
maneras de escuchar
de sorprenderse, de amar 
cien alegrías
para cantar y entender
cien mundos
que descubrir
cien mundos 
que inventar
cien mundos
que soñar.

El niño tiene
cien lenguas
(y además cien, cien, y cien)
pero se le roban noventa y nueve.


La escuela y la cultura
le separan la cabeza del cuerpo.


Le hablan:
de pensar sin manos
de actuar sin cabeza
de escuchar y no hablar
de entender sin alegría 
de amar y sorprenderse
sólo en Pascua y en Navidad.

Le hablan:
de descubrir el mundo que ya existe
y de cien
le roban noventa y nueve.

Le dicen 
que el juego y el trabajo,
la realidad y la fantasía,
la ciencia y la imaginación,
el cielo y la tierra, 
la razón y el sueño,
son cosas
que no van juntas.

Le dicen en suma 
que el cien no existe.

Y el niño dice:
En cambio el cien existe.


El niño 
está hecho de cien.

El niño tiene
cien lenguas
cien manos
cien pensamientos
cien maneras de pensar
de jugar y de hablar
cien, siempre cien
maneras de escuchar
de sorprenderse, de amar 
cien alegrías
para cantar y entender
cien mundos
que descubrir
cien mundos 
que inventar
cien mundos
que soñar.

El niño tiene
cien lenguas
(y además cien, cien, y cien)
pero se le roban noventa y nueve.


La escuela y la cultura
le separan la cabeza del cuerpo.


Le hablan:
de pensar sin manos
de actuar sin cabeza
de escuchar y no hablar
de entender sin alegría 
de amar y sorprenderse
sólo en Pascua y en Navidad.

Le hablan:
de descubrir el mundo que ya existe
y de cien
le roban noventa y nueve.

Le dicen 
que el juego y el trabajo,
la realidad y la fantasía,
la ciencia y la imaginación,
el cielo y la tierra, 
la razón y el sueño,
son cosas
que no van juntas.

Le dicen en suma 
que el cien no existe.

Y el niño dice:
En cambio el cien existe.

Loris Malaguzzi

Posted: 22 Apr 2015 01:06 PM PDT

miércoles, 22 de abril de 2015

LA CLASE DE LARA




LA CLASE DE LARA


Posted: 21 Apr 2015 08:05 AM PDT
Hoy hemos tenido un día muy muy movidito!
Para empezar la mamá de Héctor nos ha contado dos cuentos: Lolo un conejo diferentes, y otro..que ay! no me acuerdo del título, pero lo han pasado muy bien buscando y destapando hasta encontrar quien hacia ese ruido tan llamativo!
Después nos hemos ido al huerto...teníamos un montón de encargos...plantar lechugas, buscar cebollas y habas para Pedro, y encontrar una lechuga para comérnosla!
Y así ha sido, hemos dado una vuelta, y nos ha dado tiempo a todo! lo mas difícil tirar de las cebollas que estaban muy enterradas! Menos mal que Vera y Blanca son muy fuertes y han podido!
Lo mas chulo...pasearnos por allí y disfrutar, entender los carteles, y ver lo que íbamos a ver plantado mas adelante...
Al llegar la clase les he preparado las ensaladas...me hubiera gustado que lo hicieran ellos, pero se me echó el tiempo encima y la comimos junto con nuestro desayuno.

Ya pensábamos que el día iba a continuar normal...pero...vino Pedro a vernos y le dimos las habas, nos enseñó a abrirlas y nos las comimos! como solo eran dos no hemos tenido para todos, pero hemos decidido hacer un comando huerto para ir a buscar alguna mas y comer todos....y al rato de esto...nos llegó otra sorpresa...nos trajo Pedro para que oliésemos las plantas aromáticas que se iban a plantar en el huerto...y ufff..que gustito de olores: lavanda, hierbabuena, menta, albahaca...lo hemos olido todo todo! 
Así que ha sido un día completísimo!
Cuando vayan el resto de clases al huerto os haré un pequeño montaje con las fotos en el blog del cole!
Hasta mañana
Posted: 20 Apr 2015 12:06 PM PDT
Si no lo hago este año, lo haré el que viene! Me ha encantado
http://www.learning4kids.net/2015/04/08/colour-changing-milk-experiment/
Posted: 20 Apr 2015 12:04 PM PDT

lunes, 20 de abril de 2015

LA CLASE DE LARA



LA CLASE DE LARA


Posted: 18 Apr 2015 01:10 PM PDT
Como sabéis no hemos empezado formalmente el proyecto del trimestre "El museo", pero estamos empezando a introducir ciertos elementos...de momento subrayadores, fosforitos! y pinturas en gel también fosforitas. Hemos empezado a trabajar elementos como la linea recta, las manchas y el garabato con los cuentos que os presenté el otro día. Y de momento ahi lo vamos dejando...
Esta semana hemos disfrutado de la jornada de concienciación sobre el autismo que nos prepara todos los años el aula colorines, entretenido y enriquecedor, gracias a Marisol y Helena, por enseñarnos tanto.

miércoles, 15 de abril de 2015

Midiendo el tiempo: relojes, cronómetros y temporizadores




Entrada nueva en InnovArte Educación Infantil Español

Midiendo el tiempo: relojes, cronómetros y temporizadores

by Ángeles Abelleira e Isabel Abelleira
IMG_9844
El paso del tiempo en infantil es algo que sólo se mide en grandes tramos: día-noche, ayer-hoy-mañana, con los meses o los días en el calendario. Solemos decir que a los pequeños les cuesta mucho comprender el paso del tiempo, así debemos hacerlos conscientes llevando cuenta de los cambios  estacionales en la naturaleza y en las plantas, o analizando su crecimiento (en todos los sentidos) a lo largo de los años que permanecen con nosotras. No consideramos la posibilidad de que entiendan fracciones más breves de tiempo.

martes, 14 de abril de 2015

LA CLASE DE LARA: Montessori

LA CLASE DE LARA: Montessori: Comentario de hoy en el blog: Perdonar mi ignorancia pero ¿que es el metodo Montessori?. ¿para que sirve? Gracias !Perdóname t...

miércoles, 8 de abril de 2015

OTRA∃DUCACION



OTRA∃DUCACION


Publicado: 07 de abril 2015 05:14 AM PDT
Espacio de Aprendizaje CREADO Por los alfabetizados del
Plan'Quisqueya Aprende Contigo ', República Dominicana.
Foto: Miriam Camilo

Rosa María Torres

Conferencia presentada en el

Seminario Iberoamericano
"Nueva Institucionalidad de Educación de Personas Jóvenes y Adultas"
Ministerio de Educación - OEI
Sto. Domingo, República Dominicana, 4-6 de febrero 2015